En toen

Ik fietste in het Vondelpark een tijdje achter een moeder met een zoontje achterop die druk aan het vertellen was over wat hij had meegemaakt. Het was een aaneenschakeling van samengestelde zinnen met heel veel ‘en toen .. en toen.. en toen’ erin. Ik haalde ze na een tijdje in en vroeg me af hoe lang het verhaal nog door zou gaan. Misschien was ik wel getuige geweest van de langste zin die er ooit in het Vondelpark is uitgesproken.

Geupdate: