Gastcolumn van mijn man

Al maanden hoor ik van mijn vrouw wat voor inspirerende plek de pont naar Noord is. De observaties, de gebeurtenissen, de romantiek van het overvaren. Vandaag was het mijn beurt, ik moest in Noord zijn voor een lezing. De heenweg, rond half zes, was zoals elk spitsuur gewoon druk en vervelend. De oversteek terug was fantastisch. In een hoek stond een groepje Italiaanse toeristen met twee flessen Martini waar ze flink aan lurkten. Twee jongens in joggingbroek op een skateboard dronken koffie uit groene porseleinen kopjes. Er stond een fitte vijftiger met een grote grijns te tranen naast zijn fiets. Iemand draaide met een verveelde blik stampende dance en een gezelschap van studenten was duidelijk te enthousiast om nuchter te zijn. Het was negen uur en de pont was nu al een slagveld van de avond die nog moest beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *