De laatste keer

Vandaag sta ik precies voor de honderdste keer op de pont te wachten. Een bijzonder moment. Het toeval wil dat deze jubileumdag ook het einde van een tijdperk inluidt: het is de laatste dag dat ik in Noord werk. Ik voel een mengeling van blijdschap en teleurstelling. Het is fijn dat ik na vandaag een uur minder reistijd heb per dag, maar de zingeving die ik aan de reistijd gaf door het schrijven van de heen-en weerberichten heeft me ook veel plezier gegeven. Reistijd blijf ik houden. En naar zingeving blijf ik altijd op zoek. Dus ook al hoef ik vanaf volgende week minder ver te fietsen: ik blijf kijken en ik blijf schrijven. En hopelijk blijft mijn moeder lezen.

Geupdate:

Een gedachte over “De laatste keer”

Reacties zijn gesloten.