botsing

Ik fietste met een behoorlijk vaartje  in de zevende versnelling door het Sloterpark toen er een jongen van een jaar of 11, ook met een behoorlijke vaart opeens uit het niets vanuit een zijstraat opdoemde. Een botsing leek onvermijdelijk. Ik gilde en bereidde me voor op de klap, maar de jongen wist op een bijzonder spectaculaire wijze een botsing nog net te voorkomen; hij remde slippend af, waarbij letterlijk alleen de zijkant van mijn pink lichtjes geschampt werd. Ondanks mijn afschuwelijke bijna-doodervaring kon ik niet boos zijn op de jongen. Hij zag er zo schuldbewust maar tegelijkertijd ook trots uit dat ik wel moest lachen, en hij toen ook. Ik stak mijn duim toen maar naar hem op en fietste, nog wel met hevig bonkend hart, verder op weg naar de pont.

Geupdate: