Irritatie

Hoewel eigenlijk alles verschrikkelijk is als ik chagrijnig ben, is op de pont staan extra verschrikkelijk. Ik denk dat het komt omdat je zo opeen gedrukt staat tegen alles en iedereen. Je kan je omgeving niet meer buitensluiten. Dan erger ik me overal aan: een vrouw die haar belachelijk lange haar aan het borstelen is, iemand die zo dichtbij aan het bellen is dat ik de andere kant van het gesprek ook hoor, of iemand die haar fiets heel asociaal tegen mijn fiets laat leunen. (Ik ben geen fietsenstalling!!) Vandaag raakte ik bovenal geïrriteerd door een vrouw die zachtjes in het oor van haar kind aan het zingen was. Normaal zou ik het een lief tafereel vinden maar vandaag niet. Jezus stel je niet zo aan dacht ik. Je kind heeft heus niet zóveel geruststelling nodig. We staan op de pont, we drijven niet in een rubberbootje op de middellandse zee.

Geupdate: