Krabber

Het was ontzettend druk vanochtend. Een kluwen van mensen en fietsen; onze sturen verstrengeld, onze trappers tussen elkaars spaken en af en toe een rugzak in je gezicht. Hiertussen liep een man rond met een zwemvest om zijn nek en een krabber in zijn hand, die de taak had om tijdens de ochtendspits de pont te controleren op stickers en deze eraf te krabben. Dat was zo absurd onhandig dat ik het ongeloofwaardig vond. Er moest iets anders aan de hand zijn. Mijn hart maakte een sprongetje: zou er elk moment een flashmob beginnen? Een paar jaar geleden maakte mijn hart een zelfde vreugdesprongetje toen ik op het vliegveld van Tel Aviv opeens iedereen om me heen stil zag staan: er ging iets beginnen! Ik hoopte een flashmob. Maar  al snel bleek dat ik door de muziek in mijn oordopjes niet had meegekregen dat er een minuut stilte gehouden werd om slachtoffers van de holocaust te herdenken.

Updated:

One thought on “Krabber”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *