knieën

Soms is er achteraf heel duidelijk het punt aan te wijzen waarop je een cruciale fout beging. Die van vandaag was dat ik op de pont terug naar huis dacht: ‘ik heb geen zin om nu mijn regenbroek helemaal uit mijn tas te halen en aan te trekken, ik heb een regenjas aan, zo hard zal het toch niet gaan regenen? ’Nou, dat heb ik geweten. Het regende namelijk ongelooflijk hard. Zo hard dat ik nu weet dat wij waarschijnlijk teveel wasmiddel gebruiken want ik had tegen de tijd dat ik in het Sloterpark fietste schuim op mijn beide knieën staan.

Geupdate: